Svo virðist sem ég
reyni að gera allt annað en að læra og þar koma bloggskrif að
góðum notum.
Við
Lana Íris, tilvonandi eiginkona mín höfum ákveðið að stofna nýtt
félag. Við setjum
okkur há markmið og erum að vænta þess að áðurnefnt félag nái
gífurlegum vinsældum, en það er byggt á öðru félagi sem náði miklum
vinsældum. Við erum að safna áhugaverðu fólki úr öllum áttum til að
ganga í félagið og má sjá eitthvað fara að gerast af alvöru í
miðjum prófunum sennilega.
Djöfull
langar mig í útskriftarferðina, ég er alvarlega að hugsa um að fara
með, en þá þarf ég að fara í annað flug og eitthvað vesen, en það
ætti samt alveg að vera þess virði meeeen.
Fyrir
nokkrum vikum eða dögum var mikið stríð í bekknum
í skólanum. Eða kannski ekki beint í bekknum bara milli mín og
Kristjáns á móti Ásdísi og Rögga, eða samt eiginlega bara ég á
móti Ásdísi. Stríðið var á ljóðræðnu formi og þetta byrjaði
svona:
Kristján og Röggi semja ljóð um mig og Ásdísi;
1.
Helga Lóa er köngulóa.
Vinur hennar á einn spóa.
Ásdís er kennd við vælukjóa.
Vill þá helst stóra og mjóa.
2.
Saman sitja þær í tíma.
Bráðum byrjar leðjuglíma.
Kannski er best að tak'upp síma.
Því nú erum við hættir að ríma.
Ásdís semur feis-ljóð um Kristján og
Rögga;
Krilli flexar flottar tennur
finna má hvar blóðið rennur
niður í litla mjóa ritskoðað
hann starir uppí himinn.
Röggi vonar að Krilla batni
hann baðar hann uppúr vatni
svo fallega hann raular og
hvort hann geri fleira með.
Eins og sjá má er Ásdís mikið skáld og semur mjög
falleg og skiljanleg ljóð sem meika mjög mikið sens
(irony?).
Þá
færði ég mig um set og ég og Röggi skiptum um sæti. Ég sá að á
borðið hans Kristjáns var skrifað ljóð sem hann hafði samið. Þetta
ljóð var frekar gróft og ég skrifaði það niður svo ég gæti sýnt
Ásdísi það. Það var svona;
Helga Lóa hún er hippi,
hún gjörsamlega elskar.........
Það gerir reyndar Ásdís líka
en hún er klárlega algjör.........
Þið getið líklega getið ykkur til um hvaða orð eiga að
koma þarna inní. En Ásdís tók því illa að mér fyndist ljóðið fyndið
og að ég hefði skrifað það til hennar svo hún sendi þetta ljóð til
mín;
Helli bjélli fílar dela
hún sýgur þá eins og pela
Drullar svo á pungalinginn
og rífur svo úr tippahringinn
Já ég veit ekki með ykkur en mér fannst þetta frekar
gróft og ógeðslegt svo ég svaraði til baka mun fágaðra, ekki eins
ógeðfellt;
Þú reynir að vera vond við mig
en þú ert bara að skíta á þig.
Þú heldur að þú kunnir að ríma
djöfulsins helvítis ljóta gríma
(gríma = fésið á
þér)
Hún sá þarna að Kristján var eitthvað að hjálpa mér með
ljóðatilbúninginn, þar sem ég er gersamlega ófær um að
semja ljóð, svo hún sendi þetta til
baka;
Helli bjelli og Krilli rolla
hoppa oní drullupolla
drulla á sig eins og kjánar
æj, voðalega eruði miklir bjánar!
Ég var ekki sátt svo ég svaraði með
þessu;
Ásdís er ekki góður kostur
hún lyktar eins og tippaostur
Hún getur ekki drukkið bjóra
þessi litla ljóta hóra.
Eins og þið sjáið var þetta þarna komið útí svolítið
grófa sálma, en Ásdís stoppaði ekki heldur svaraði mér með
þessu;
Tékkið á þessum ljóta sora
hættu svo í nef að bora
hor þú étur skítuga keis
svo nú get ég sagt ,,Face"!
Já ég veit ekki með feis. Ég veit allavega ekki til
þess að ég éti hor, en allavega þá feisaði ég hana með þessu og
þetta var síðasta ljóðið;
Þú átt ekki eftir að ná þér í kalla
því bráðum verður komin með skalla
Þú ert sannkölluð merkjafrík
hvernig er hægt að vera svona mikil tík.
Já
svona er bekkjarandinn góður. Við Ásdís erum hinsvegar mestu mátar
í dag og held ég að þetta ljóðastríð hafi bara gert okkur nánari.
Ég vona að þessi ljóðalestur geti stytt ykkur stundir í
prófalestri.
Gangi ykkur vel.
Kv.
Hellie